Blog van Jane

'Denpasar - Candidasa - Denpasar - Yogyakarta - Cirebon - Bandung - Jakarta' was de reisroute van mijn vorige reis door Indonesië.

Het eiland Bali heb ik voor de tweede keer in mijn leven bezocht. Een groot contrast tussen enerzijds massatoerisme en anderzijds de unieke, rustige en mysterieuze Balinese cultuur. Die cultuur is prachtig. Kleine offers met rijst en bloemblaadjes zie je overal. Fraaie tempels, nieuwsgierige aapjes en mooie danseressen kenmerken Bali. De mystiek is overal te voelen als je je tussen de locals begeeft.

Het duurt een uur, de vliegreis tussen Denpasar en Yogyakarta (Java). Koffers komen langs op de lopende band en ik probeer een glimp op te vangen van de mensen die staan te wachten. Een gevoel van blijdschap komt over mij heen, als ik mijn oom en tante zie zwaaien. Dolgelukkig ben ik. Eindelijk weer 'thuis'.

Ook Yogya ademt nog veel van de geschiedenis uit. Met de Borobudur tempel, het kraton van de sultan en de Prambanan tempel. Altijd onder toezicht van de ademende vulkaan, de Merapi, waar nog altijd rook van af komt.

De reis van Yogya naar Cirebon duurt lang. Gebarsten wegen en hoge bergen trotseer ik, voordat ik 's avonds in Cirebon arriveer. Een korte nacht, want Cirebon is slechts een tussenstop op weg naar Bandung. De stad waar mijn moeder vandaan komt en waar ik veel familie heb wonen. Het is heerlijk om mijn ooms, tantes, nichtjes, neefjes en nog meer familie te zien. De familiebanden zijn hecht. En met z'n allen eten, dat hoort erbij. Makan doeloe.

Bandung is een stad omringd door bergen. Kraters, theeplantages, bergmeren en moderne winkelcentra kenmerken deze stad. Drukte hoort ook in het rijtje thuis. Auto's, motors, fietsers, straatverkopers, busjes, mensen te voet, alles doorkruist elkaar en gaat in elkaar op, als één grote massa. Helaas brengt de hoeveelheid mensen een hoop armoede en vervuiling met zich mee.

Richting hoofdstad Jakarta wordt dat alleen maar erger. De zon schijnt wel, maar achter een sluier. Een sluier van smog. Want de zon zonder smog is nu niet meer te zien in Jakarta. De stad van file, overal file. Oude witte nationale gebouwen, Monas en Taman Mini. En ja, ook van de dure torenhoge hotels die prachtig zijn verlicht in het donker. De bomaanslag bij die hotels waar ik net een paar dagen eerder langs was gereden, heb ik nét gemist...

Het volgende las ik op nu.nl:

AMSTERDAM - Minister Ronald Plasterk (Media) trekt de komende jaren extra geld uit om jonge journalisten ervaring te laten opdoen bij de kranten.
Dat meldde hij dinsdagavond in een toespraak tijdens het zogenoemde Feest voor de Journalistiek in Amsterdam.
De PvdA-bewindsman heeft ruim 4 miljoen euro beschikbaar om jonge verslaggevers en redacteuren aan het werk te helpen of te houden.
Met het geld kunnen zestig jongeren twee jaar bij een krant aan de slag.

Dat klinkt goed, maar ja, zestig plaatsen voor de honderden die graag zo'n baan willen. Het zal mij benieuwen. Het is in ieder geval goed nieuws dat jonge journalisten nu eens wat aandacht krijgen. ;-)

Omroep Llink mag in het publieke bestel blijven. De omroep heeft vandaag meer dan 150.000 leden, die nodig zijn om te blijven bestaan. Llink is een 'groene' omroep die zich bezighoudt met mondiale problemen, zoals armoede, klimaatverandering en respect voor dieren. De omroep wil werken aan een betere wereld. Zo mag ik het horen. :)

De film gaat over een jongen uit de sloppenwijken in India, die opeens miljonair wordt door het winnen van een televisiequiz. Natuurlijk wordt er getwijfeld aan zijn kunnen, hij komt tenslotte uit een sloppenwijk en heeft geen studie gevolgd. Aan de hand van de vragen in de quiz en flashbacks wordt duidelijk hoe hij de antwoorden op de vragen weet.

Het is duidelijk waarom deze film zoveel Oscars heeft gekregen. De film is origineel en heeft een sterk verhaal. Het gaat tenminste ergens over en laat zien wat er nog dagelijks in de sloppenwijken in India gebeurt. Ik ben zelf in India geweest, dus dat voegt wat extra toe. Er zijn een hoop dingen herkenbaar. Deze film is wel heftig, maar als je geïnteresseerd bent in wat er werkelijk in de wereld gebeurt, dan moet je 'm zeker zien.